Imię żeńskie · miejsce 23 wśród imion żeńskie (2024)
/ˈna.dja/ · NA-dia
Nadia to imię kojarzone ze słowiańskim słowem oznaczającym nadzieję, dlatego odczytuje się je jako „nadzieja”. Imię brzmi ciepło i optymistycznie, niosąc skojarzenia z ufnością i pogodą ducha.
Imię wywodzi się z tradycji wschodniosłowiańskiej, gdzie powstało jako zdrobnienie od form takich jak Nadzieja czy Nadieżda. Z czasem usamodzielniło się i rozpowszechniło w wielu krajach Europy, w tym w Polsce, gdzie funkcjonuje jako samodzielne, krótkie imię. Bywa też traktowane jako forma międzynarodowa, spotykana również poza kręgiem słowiańskim.
Źródłem jest słowiańskie słowo oznaczające „nadzieję” (por. polskie nadzieja, rosyjskie nadieżda). Imię jest skróconą, spieszczoną postacią tego pojęcia.
| Mianownik (kto? co?) | Nadia |
| Dopełniacz (kogo? czego?) | Nadii |
| Celownik (komu? czemu?) | Nadii |
| Biernik (kogo? co?) | Nadię |
| Narzędnik (z kim? z czym?) | Nadią |
| Miejscownik (o kim? o czym?) | Nadii |
| Wołacz (o!) | Nadiu |
Nadzia, Nadusia, Nadika, Nadeczka.
Pokrewne i równoważne formy to między innymi Nadieżda (rosyjski), Nadija (ukraiński), Nadiya oraz Nadine i Nada spotykane w językach zachodnioeuropejskich.
Nadia bywa w Polsce wybierana jako nowoczesne, krótkie imię, choć rzadziej niż klasyczne formy słowiańskie.